Dit weblog stopt op deze locatie en gaat hier verder!!!

Door Jeroen Heijmans

In de Hongaarse familie Gyarmati hoefde niemand op te scheppen over Olympische medailles: iedereen had ze.

Moeder xc3x89va Szxc3xa9kely, die in 1944 uit het joodse ghetto van Boedapest was ontsnapt, was zwemster en won in 1952 goud op de 200 m schoolslag. Ze gebruikte daarvoor overigens de vlinderslag, wat toen nog mocht. Pas enkele jaren later werd het een eigen onderdeel.

Moeder xc3x89va Szxc3xa9kely

Szxc3xa9kely trouwde na die overwinning met Dezsxc5x91 Gyarmati, die in vijf Spelen vijf medailles won bij het waterpolo, waaronder drie keer goud (1952, 1956 en 1964). Ze kregen een dochter, Andrea. Zij volgde in de voetsporen van haar moeder (die haar trainde) en won in 1972 zilver en brons bij het zwemmen. Ook Andrea Gyarmati trouwde met een Olympisch kampioen, de kajakker Mihxc3xa1ly Hesz. Hij had in Mexico goud gewonnen in de eenmanskajak over 1000 m.

De olympische huwelijken overleefden het echter niet: zowel xc3x89va en Dezsxc5x91 als Andrea en Mihxc3xa1ly zijn inmiddels gescheiden.

Nog 422 dagen tot Beijing 2008.

Door Jeroen Heijmans

Louis Brxc3xa9guet is een van Frankrijks bekendste luchtvaarpioniers. Tussen al het vliegen door vond hij ook nog tijd om in 1924 een olympische medaille te winnen.

De geboren Parijzenaar werkte samen met zijn broer Jacques en Charles Richet aan een van de voorlopers van de helikopter, de "gyroplane". In 1907 slaagden ze erin de eerste verticale vlucht uit te voeren. Hun toestel zweefde zo’n halve meter boven de grond en was praktisch niet bruikbaar.

Vanaf 1909 legde Brxc3xa9guet zich toe op conventionele vliegtuigen. In 1917 produceerde hij de Brxc3xa9guet 14, mogelijk het bekendste Franse militaire vliegtuig aller tijden. De dubbeldekker, die als verkenningsvliegtuig en bommenwerper dienst deed, werd gebruikt door de Franse, Belgische en Amerikaanse luchtmachten in de Eerste Wereldoorlog. Ook in de jaren daarna was het een populair vliegtuig. Breguet hield zich ook met commercixc3xable vluchten bezig: in 1919 richtte een luchtpostvervoerder op die uiteindelijk op zou gaan in Air France. Pas in de jaren ’30 legde Brxc3xa9guet zich weer toe op de verticale vlucht. Zijn "Gyroplane Laboratoire" van 1935 was de eerste praktisch bruikbare helikopter.

Helikoptervliegen is geen olympisch onderdeel, maar Brxc3xa9guet zou er medailles in gewonnen hebben.
Hier zijn Gyroplane Laboratoire (1935).

Naast vlieger was Brxc3xa9guet ook een fervent zeiler. In 1924 schreef hij zich in voor de olympische zeilwedstrijden, die voor Le Havre werden gehouden. Met zijn jacht "Namoussa" en vier bemanningsleden zeilde hij naar een bronze plak in de 8-meter-klasse, die met vijf boten evenwel mager bezet was.

Brxc3xa9guets vliegtuigfabriek werd enkele jaren na zijn dood in 1955 overgenomen door Dassault, maar zijn naam leeft nog voort in de naam voor een formule om het bereik van een vliegtuig te bepalen. 

Uit handen van auteur Dik Bruynesteyn ontving profvoetballer Pierre van Hooijdonk het eerste exemplaar van Bruynesteyns jubileumalbum Appie Happie keert terug van weggeweest. Dit gebeurde in de Olympic Experience in het Olympisch Stadion. Met dit album neemt Bruynesteyn afscheid van zijn aangenomen zoon Appie Happie. Op 7 juli wordt de cartoonist tachtig jaar oud.

Op 13 juni start de officixc3xable verkoop van het boek tijdens de opening van Bruynesteyns grote tentoonstelling in Het Nederlands Stripmuseum in Groningen. Die opening wordt verricht door Dick Heuvelman, sportjournalist van Dagblad van het Noorden.

De handelseditie van Appie Happie terug van weggeweest (ISBN 978-90-74539-15-9, 48 pagina’s, kleur) kost xe2x82xac7,50. Tegelijkertijd verschijnt er voor de fans een luxe editie in gelimiteerde oplage, genummerd, gesigneerd en met harde kaft, voorzien van een eveneens genummerde en gesigneerde unieke prent. Die editie kost xe2x82xac24,95.

Overneemmoment! En wel van de site van NOC*NSF. Kijk zelf maar.

De Stichting Sporterfgoed is een stichting van NOC*NSF en heeft ten doel het actief beheren en inventariseren van het Nederlands sporterfgoed. De kern van de missie die de Stichting Sporterfgoed uitdraagt, is dat historisch sportmateriaal niet verloren mag gaan. Hiervoor verantwoordelijk is in eerste instantie de omgeving die het materiaal nu bezit of beheert. De stichting wil personen en instanties bewustmaken van het belang van sporterfgoed en zij kan adviseren hoe sporterfgoed te conserveren en toegankelijk te maken.

Bestuur en beheer

Voorzitter van het bestuur van de stichting is het NOC*NSF-bestuurslid Mavis Carrilho. Onder dit bestuur functioneert de Commissie Beheer die zorgdraagt voor de eigen collectie, schenkingen aanvaardt, uitlenen verzorgt en als kenniscentrum fungeert voor het Nederlands sporterfgoed. Professor Theo Stevens, bijzonder hoogleraar sportgeschiedenis aan de Vrije Universiteit van Amsterdam en lid van de Commissie Beheer, adviseert over de inhoud van de collectie en presentatie aan het publiek.

Eigen collectie

De Stichting Sporterfgoed heeft een eigen collectie. Hierin bevinden zich veel attributen afkomstig van het voormalig Sportmuseum en olympische objecten van NOC*NSF en oud-olympixc3xabrs. Het wervingsbeleid is er allereerst op gericht om te komen tot een representatieve verzameling van historisch materiaal dat het verhaal vertelt van de Nederlandse deelname aan de Olympische Spelen.

Fotocollectie

Een bijzonder deel van de collectie is de verzameling sportfoto’s, met als kern het fotoarchief van het voormalige Vrije Volk. Dit archief beslaat de periode 1970-1990 en bevat, naast foto’s van nationale en internationale sportmanifestaties, ook foto’s van sportbeoefening in de regio Rotterdam. De fotocollectie is op afspraak te raadplegen.

Schenken

De Stichting Sporterfgoed voert een actief wervingsbeleid om een zo compleet mogelijke eigen collectie olympisch sporterfgoed te verkrijgen. Bezitters van historisch sportmateriaal, vooral als het gaat om olympisch erfgoed, die hiervan afstand willen doen, kunnen dit overdragen aan de stichting. Zij zal het gebruiken om het olympisch verhaal naar de toekomst levend te houden.

Exposeren

De stichting exposeert niet zelf. Ze werkt nauw samen met het Olympisch Stadion in de permanente expositie, de Olympic Experience. Daarnaast stelt de stichting objecten beschikbaar aan bijvoorbeeld musea en sportorganisaties voor tijdelijke exposities.

Contact

Stichting Sporterfgoed is gevestigd op Nationaal Sportcentrum Papendal in Arnhem Het postadres is:

Stichting Sporterfgoed

Postbus 302

6800 AH Arnhem

Bezoekadres:

Papendallaan 60

6816 VD Arnhem

[Einde overneemmoment]

Door Simon Kuper / De Pers

Het WK Voetbal van 2006 had voor Duitsland drie gevolgen: meer babyxe2x80x99s, een stijging van het bruto nationaal product en een, waarschijnlijk, blijvende imagoverbetering.

Tijdens het WK vorig jaar vond ik op een dag de straat waar ik in Berlijn heb gewoond. In mijn herinnering was het een saaie, grauwe plek waar nooit iemand met elkaar praatte. Toen ik er vijftien jaar later terugkwam, duurde het even voor ik er zeker van was dat het echt dezelfde straat was. Er wapperden vlaggen uit alle huizen, Duitse vlaggen, maar ook vlaggen van allerlei andere landen. Overal speelden kinderen, hoewel er gezegd wordt dat Duitsers geen kinderen meer krijgen. Het leek alsof het WK het land gelukkig had gemaakt. Inmiddels is het precies een jaar nadat xc3xa9xc3xa9n van de grootste mediaspektakels uit de geschiedenis begon en alles lijkt er op te wijzen dat dit ook echt waar is. Misschien is een WK nog nooit zo goed geweest voor het gastland.

Het WK had voor Duitsland drie gevolgen. Een mogelijk gevolg: meer babyxe2x80x99s. Hier is overdreven veel aandacht aan besteed, maar het lijkt er op dat het WK de Duitsers ertoe inspireerde om kinderen te krijgen. Een verbazend feit als je in aanmerking neemt dat het geboortecijfer vorig jaar het laagste was sinds de Tweede Wereldoorlog. Het gemiddelde aantal kinderen per vrouw was een bescheiden 1.36.

Iets bijzonders

Maar afgelopen zomer gebeurde er iets bijzonders. In Berlijn bijvoorbeeld werden in maart 2007 20 procent meer babyxe2x80x99s geboren dan in maart 2006. Het is moeilijk te zien wat het gevolg was van de nachtelijke feeststemming en wat van de aantrekkende Duitse economie of de premie voor ouderschap. Ik moet toegeven dat het geboortecijfer al vxc3xb3xc3xb3r maart omhoog vloog. De meeste experts zeggen dan ook dat deze nieuwe vruchtbaarheid niets te maken heeft met het WK.

Een klein gevolgje: de Duitse economie kreeg een duwtje. Een team van de Universiteit van Mainz, geleid door Holger Preuss, hoogleraar sporteconomie, enquxc3xaateerde 95.000 bezoekers van het WK over hun uitgavenpatroon. De conclusie was dat het geld binnengebracht door de bezoekers het bruto nationaal product vorig jaar met 3.2 miljard euro verhoogde. Dat is 0.13% van het BNP, minder dan de Duitsers aan het WK uitgaven. Opmerkelijk is dat meer dan eenderde van het binnengekomen geld van mensen kwam die nooit een stadion binnen zijn geweest, maar de wedstrijden ergens op grote schermen hebben gevolgd.

Blijvende naamsverbetering

Een enorm gevolg: de naam van Duitsland is beter geworden, waarschijnlijk blijvend. Het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft een triomfantelijke diashow gemaakt om dat aan te tonen. In januari zette de Anholt Nation Brands Index Duitsland op de zesde plaats van de 35 landen. In september, kort na het WK, zette deze zelfde index Duitsland op een gedeelde eerste plaats met Groot-Brittannixc3xab. De 25.900 consumenten in 35 landen gaven Duitsland onder andere betere cijfers voor xe2x80x98bevolkingxe2x80x99, xe2x80x98cultuurxe2x80x99 en xe2x80x98toerismexe2x80x99.

Dan was er nog een onderzoek in september 2006 door het German Marshall Fund. Zij ondervroegen mensen over de hele wereld en hun conclusie was dat Duitsland de tweede plaats innam op de lijst van de twaalf genoemde landen. Alleen Spanje kwam hoger uit.

Maar nog interessanter dan Duitslands verbeterde imago bij buitenlanders is de verbetering onder Duitsers zelf. Bij de start van het WK in juni 2006 werden mensen over de hele wereld in de Pew Global Attitudes Survey gevraagd naar hun mening over andere landen, inclusief hun eigen land. Bijna altijd hadden ze een hogere dunk van hun land dan buitenlanders. In het geval van China en de VS was de kloof heel groot. Er was maar xc3xa9xc3xa9n land waar de buitenlanders positiever over waren dan de inwoners zelf: het Duitsland van 2005. Als we afgaan op het ongexc3xabvenaarde vlagvertoon tijdens de afgelopen zomer, vinden de Duitsers zichzelf nu aardiger.

Imago van een land

Maar zal de naam van Duitsland zo goed blijven? Sebastian Turner, de reclameman die de imagocampagne voor het WK leidde, zei vxc3xb3xc3xb3r de aanvang van het toernooi dat de campagne alleen succes zou hebben als die jaren doorging. Niets verandert zo langzaam als het imago van een land, beweerde hij.

Albrecht Sonntag, een Duitse socioloog aan de Ecole Supxc3xa9rieure des Sciences Commerciales in Angers, waarschuwt dat de nieuwe reputatie van Duitsland een xe2x80x98midzomernachtdroomxe2x80x99 kan zijn die vervaagt in het niets. Datzelfde is gebeurd met Frankrijk toen ze het WK van 1998 organiseerden en wonnen, aldus Sonntag. Het bontgekleurde Franse team had de indruk gewekt te staan voor een bontgekleurd Frankrijk, tevreden met de eigen identiteit. Nog vxc3xb3xc3xb3r de rellen in de voorsteden in 2005 was er al praktisch niets meer over van dat beeld.

Toch zal de imagoverandering van Duitsland wel van lange duur zijn. Dat komt omdat het beeld dat vxc3xb3xc3xb3r het WK van Duitsland bestond in sommige opzichten al zestig jaar achterliep. Zoals Sonntag het zegt, sinds het WK worden de Duitsers niet langer gezien als xe2x80x98xenofobe neonazixe2x80x99sxe2x80x99. Dat nieuwe beeld klopt duidelijk met de werkelijkheid en zal daarom eerder blijven hangen.

Daar staat tegenover dat Frankrijk in 1998 niet plotseling een kleurenblind paradijs was geworden. Misschien kan men het WK in Duitsland het beste zien als een wereldwijd verzoeningsfeest voor de Tweede Wereldoorlog. Daarom moest het geheel ook afgesloten worden in Berlijn. Dit suggereert dat toekomstige gastlanden van grote evenementen, Duitslands transformatie niet zullen kunnen evenaren.

Ik had het erover met Zuid-Afrikaanse officials, die zich voorbereiden op het WK van 2010 en merkte dat ze wel een soortgelijk resultaat hoopten te bereiken. Zij hopen dat het imago van Zuid-Afrika, als een land dat geplaagd wordt door criminaliteit, armoede en ziekte, zal veranderen. Het probleem is alleen dat dat imago klopt met de werkelijkheid.

Door Jeroen Heijmans

Tegenwoordig zijn gemotoriseerde sporten expliciet verboden door het Olympisch Handvest. De kans dat Lewis Hamilton of Valentino Rossi ooit een olympische medaille zullen behalen is dus minimaal. In het verleden werden er wel  medailles behaald bij de gemotoriseerde sporten: in 1908 stond motorbootracen nog gewoon op het programma. De wedstrijden waren alles behalve een succes, en de sport verscheen daarna nooit meer op het olympisch toneel.

De wedstrijden werden om te beginnen verplaatst van juli naar augustus omdat twee eminente motorbootvaarders, Lord de Walden (zie foto) en de Hertog van Westminster, op het eerste tijdstip niet beschikbaar waren. De races zelf, gehouden voor de kust van Southampton, werden geteisterd door slecht weer en een zeer klein deelnemersveld. Slechts 6 boten namen deel in de 3 onderdelen.

De wedstrijd in de Open klasse moest worden afgebroken door slecht weer, en bij de tweede poging een dag later haalde slechts xc3xa9xc3xa9n van de twee boten de finish. Dit was een terugkerend patroon, want ook in de andere twee klassen haalde alleen de winnaar de eindstreep – in beide gevallen dezelfde bemanning. Het meeste opzien baarde destijdes het deelnemen van een vrouw, Sophia Gorham, die met haar echtgenoot meevoer.

Nog 423 dagen tot Beijing 2008.

Persberichtmoment! 11 onder 21 is een speciale uitgave ter gelegenheid van het EK voetbal onder de 21. Dit jaar vindt dit evenement plaats in Nederland van 10 t/m 23 juni. Vele vedetten van nu namen hier ooit aan deel. In 11 onder 21 worden 11 van hen geportretteerd door 11 journalisten, ingeleid door een voorwoord van Kees Jansma. De speciale website hiervoor vind je hier. (Dit bericht bevat trouwens een bijzonder en speciaal HOERA-moment! Kijk maar aan het einde waarom.)

Met verhalen over: Pierre Littbarski, Gianluca Vialli, Eric Cantona, Davor xc5xa0uker, Luxc3xads Figo, Zinxc3xa9dine Zidane, Raxc3xbal Gonzxc3xa1les Blanco, Fabio Cannavaro, Frank Lampard, Petr Cech en Klaas-Jan Huntelaar.

De auteurs van deze verhalen zijn allen grote namen in de sportjournalistiek: Erik Brouwer, David Endt, Auke Kok, Frans van den Nieuwenhof, Chris van Nijnatten, Frans Oosterwijk, Marcel Rxc3xb6zer, Jaap Visser, Willem Vissers, Bert Wagendorp en Edwin Winkels.

Einde persberichtmoment. Over naar HOERA-moment!

Hoera! Leve ons!

Begin HOERA-moment!

Dit is log nummer 1.500 op Sportgeschiedenis Weblog! In augustus 2005 begonnen Micha Peters en Jurryt van de Vooren hiermee en binnen twee jaar hebben we dit belachelijke aantal bereikt. In het begin haalden we met moeite 500 unieke bezoekers per maand wat inmiddels is opgelopen tot ruim 100.000.

Daaraan hebben onder meer loglega’s Jeroen Heijmans, Simon Kuper, Jan van Mersbergen, Wout Visser, Jurriaan van Wessem, Marnix Koolhaas, Di-Lan Sun, Hans Janssen en sportfotograaf Guus de Jong een grote bijdrage geleverd.

Nummer 1.600 halen we trouwens niet, want we hebben hier geen zin meer in. Later meer hierover.

Einde HOERA-moment.

Door Marianne NotenVoor De Pers

Gemotoriseerdesportwedstrijden waren tot afgelopen week in Zwitserland een halve eeuw taboe. Aanleidingwas een crash, vandaag 52 jaar geleden in Le Mans, waarbij 82 mensen stierven.

Foto: Guus de Jong

De grootste en oudste autoracevan Europa in het Franse Le Mans, verliep op 11 juni 1955 aanvankelijk als allejaren ervoor. Vijftig autoxe2x80x99s verschenen aan de start, met als doel in 24 uur zoveel mogelijk ronden te rijden.

Na ruim twee uur reed Mike Hawthornin zijn Jaguar op kop. Hij kreeg orders van zijn team om een pitstop te makenen remde af. Lance Macklin die in zijn Austin-Healey op een tweede positiereed, kon niet op tijd vaart minderen en week uit naar het midden van de baan. PierreLevegh die op dat moment in zijn Mercedes vlak achter Macklin reed, kon hemniet meer ontwijken, raakte het achterwiel van de Healey en vloog met eenflinke klap tegen een beschermingswal.

Brokstukken vlogen in het rond

De auto werd gelanceerd enbrokstukken, waaronder het gloeiend hete motorblok, vlogen in het rond enkwamen terecht in het publiek. Levegh kwam met een flinke klap op het asfaltterecht en overleed ter plaatse.

Tot overmaat van ramp explodeerdede auto en schoten ook brandende onderdelen het publiek in. Toen het wrak naenkele uren helemaal was uitgebrand en de rook optrok, werd de omvang van decrash duidelijk.

Precieze cijfers zijn nooitbekendgemaakt, maar volgens de Zwitserse krant Blick kwamen er die dag 81toeschouwers en een coureur om. De race werd echter niet stilgelegd, om tevoorkomen dat toeschouwers naar huis zouden gaan en daarmee de wegen zoudenblokkeren voor de ambulances. Toen later de berichten over het aantal dodenwerden bevestigd, kregen de twee andere Mercedes-coureurs meteen het bevel omhun race te staken uit respect voor de slachtoffers, Mercedes reed op datmoment aan kop.

Slechte veiligheidsmaatregelen

Hawthorn reed de race wel uit enwon, maar dit werd niet gevierd. Na de race werd officieel beslist dat hetongeval te wijten was aan de slechte veiligheidsmaatregelen op het circuit. Ditleidde tot een verbod op autoraces in onder meer Zwitserland, Duitsland enFrankrijk, totdat de veiligheidsnormen op de circuits werden aangescherpt.

Alleen in Zwitserland bleef ditverbod bestaan. In 2003 strandde het eerste voorstel van Ulrich Giezendanner omhet verbod op te heffen bij het parlement. Vier jaar later, vlak voor de 75eeditie van de 24 uur van Le Mans die komend weekend gereden zal worden, is zijnvoorstel met 99 tegen 77 stemmen wel aangenomen. Aan de stemming ging eenheftige discussie vooraf waarin politici opperden dat autoraces verboden zoudenmoeten blijven omdat het slecht is voor het milieu en dat het slecht rijgedraguit zou lokken.

Laatste race

Voorstanders haalden aan dat hetgoed zou zijn voor het toerisme in Zwitserland en de Zwitserse autobranche. Delaatste race die op Zwitserse bodem werd verreden was in 1954 op hetracecircuit van Brem-garten.

Het is niet waarschijnlijk dathet Formule 1-circus in de nabije toekomst opnieuw in Zwitserland zalneerstrijken. Bremgarten voldoet momenteel niet aan de veiligheidsstandaarden. Daarnaastis de concurrentie moordend en zal Zwitserland de strijd aan moeten gaan metlanden die op het eerste gezicht meer financixc3xable middelen voor handen hebben.

Door Jan van Mersbergen

Gisteren wonLewis Hamilton zijn eerste Formule 1 Grand Prix, die van Canada. Momenteelstaat het Britse talent na zes van de zeventien races aan de leiding in de WKstand. Benieuwd wat hij deed toen hij 13 was?

Racennatuurlijk! En winnen!

In een iets kleiner wagentje en in de regen. Metnummer 44.